HET SCHAAP OF DE LEEUW

HET SCHAAP OF DE LEEUW?

foto janine krekelberg

De grootste tragedie van de mens is dat hij zijn oorsprong vergeten is. Als hij op aarde komt, is de mens vergeten dat hij beschikken kan over een machtige goddelijke natuur. Helaas, hij neemt de angstige houding van de andere aardse mens over en is overtuigd – door al wat hij de andere mens ziet doen – dat beperkingen en zorgen tot het normale gedrag van de mens horen.
Paramahansa Yogananda, één van de grote hedendaagse yogi’s, schreef hierover de volgende parabel (vrije vertaling uit Whispers from Eternity, lb):

‘Zo trof ik mij – zijnde een welp van een Goddelijke Leeuw – op de een of andere manier aan in een schaapskooi, met alle zwakheden en beperkingen van dien. Vol met angsten, omdat ik al lang leefde tussen de schapen, blaatte ik dag na dag. Ik vergat mijn afschrikwekkende gebrul waardoor alle vijandelijke zorgen op de vlucht sloegen.
O, Onoverwinnelijke Leeuw van het Zelf, Gij sleepte mij naar de waterpoel van meditatie, zeggende: “Gij bent een leeuw, en niet een schaap! Open je ogen en brul!”
Na Uw krachtig dooreen schudden vanuit spiritueel aandringen, staarde ik in de kristallen poel van vrede. Niet te geloven! Ik zag mijn gezicht alsof ik het Uwe zag!
Nu weet ik dat ik een leeuw ben met kosmische krachten. Niet langer blaat ik meer; ik breng het dwalende woud aan het wankelen door Uw almachtige stem. In goddelijke vrijheid loop ik vastbesloten door de jungle van aardse misvattingen, terwijl ik de kleine wezens van ergerlijke zorgen en schuchtere angsten, en de wilde hyena’s van wantrouwen verslind.
O, Leeuw van bevrijding, stuur immer Uw brul van alles overwinnende onverschrokkenheid door mij heen!’

————————————————————————————————————————

TOELICHTING VAN JANINE OP DE KEUZE VAN HAAR FOTO:

Ik bevind me in een ruig landschap van steile kliffen en rotsen in opschuimend oceaanwater. De krachten van de natuur worden mij in alle grootsheid getoond.

In de verte doemen glooiende heuvels op, ik zie een lichte streep dwars boven in beeld lopen en het is alsof  daar een overgang  is van het ongerepte naar de wereld waar de mens zich ophoudt. Het lijkt een scheiding, toch is het één natuur. 

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*