MIJN ECHTE ‘IK’
Wetend dat er de komende tijden veel dingen voor mij zullen gaan veranderen, zoals er in de huidige wereld veel feitelijke vaststaande waarden plotseling een andere wending aannemen, is het van belang te weten hoe ik mij niet al té druk hoef te maken over de toekomst.
Hoe doe ik dat concreet?
Door te weten wie ik écht ben en wie er dus overal met mij mee die toekomst binnengaat. (Ik neem mijn ‘ik’ immers overal mee naartoe.) Hoe vind ik die echte ‘ik’ dan in mij?
Die kan ik alleen maar opduikelen in het NU. Nergens anders. De rest is alleen maar denk- en suggestiewerk hetgeen slechts onrustig, onzeker en verbeeldingziek maakt.
Hoe vind ik dan het NU waarin mijn echte ‘ik’ huist?
Ik ga heel concreet even rustig zitten en ervaar de voorkant van mijn lichaam. Wat ligt er voelbaar voor me? Een open toekomst. Voor me ligt een open levensgang waar ik niets vanaf weet. Het is een wijd, stil en oneindig heelal van lege ruimte.
Dan ga ik naar de achterkant en voel hoe wezenlijk vrij en licht mijn achterkant is. Ook al heb ik van alles meegemaakt en ervaren in mijn lange leven, het is niet als een zware rugzak aan mij blijven hangen. De natuur heeft geen enkele spoor achtergelaten of op mijn rug vastgebonden. Het voelt daar stil en vrij. Meditatief en bewust.
Dat brengt mij – tussen de open toekomst voor me en het lege verleden achter me – exact in het middelpunt van mijzelf. Het stille centrum…het zuivere nu, het echte ‘ik’.
Een groot vertrouwen om samen met dat echte stille ‘ik’ in mij – dat ik nu herken – de toekomst in te gaan, wat die ook brengen moge.