HONDJES UITLATEN
Eigenlijk denken we daar nooit aan maar het leven van alledag is in principe een kwestie van regelmatig ‘hondjes uitlaten’. Ook al heb je geen hondje, toch valt er wel degelijk iets in ons regelmatig uit te laten dat in ons nood aan ontlasting heeft. En dan heb ik het niet over ons dagelijkse toiletbezoek maar over iets anders waar we niet bij stil staan om uitgelaten of ontlast te worden en waarvoor we even ons gejaagde denk-huis uit moeten.
Het gaat over onze irritaties, onze onrust, onze spanningen, onzekerheden…kortom over onze golven van emotionele ladingen waar we gewoon, als een opgehoopte last, mee blijven rondlopen. Maar die golven van onevenwichtigheid willen er graag als golven van onrust weer uit, om in natuurlijk evenwicht, in kalmte, terug te keren bij jou. Die emotie wil ruimte en licht hebben, en weer teruggebracht worden naar de bron waar ze vandaan kwam.
En dat is heel simpel.
Ga even een minuutje zitten midden in jouw ‘shit’ van onrust, verdriet of machteloosheid, maar niet in het verhaal. Neem gewoon rechtstreeks de emotionele onrust of pijn waar, zonder het verhaal waarom je pijn of verdriet hebt (= je bewust worden van je innerlijke zijn.) Dan pas kan je onrustige emotie – ook al is het maar een beetje – weer oplossen omdat je haar ruimte, aandacht, openheid en zachtheid geeft. Als een zweer die doorgeprikt wil worden en haar gespannen hardheid verliest.
Regelmatig – kwestie van gewoon doen – een paar keer per dag even zo je hondje of liever gezegd je ‘lontje’ of je ‘wondje uitlaten’.