OUD GEZEUR
Vroeger meende ik dat je, al ouder wordend, een meer blanco engelengeest ging krijgen waarin je gecompliceerde, wispelturige en grillige ego minder invloed uitoefende. Ik meende dat dat wijsheid heette.
Nu realiseer ik me dat het gaat om een andere ‘wijsheid’.
De “ik” blijft een ingewikkelde spartelende draak. Maar al lerende is er een extra bewustzijns-agentje bij gekomen. En wanneer nu al die denkende zeurende onzin verschijnt – ijdel, zorgelijk, opstandig, ontevreden, spanning, ik-gejeremieer – is daar dat agentje dat verschijnt en zegt: “Aha, ben je er weer, verpester van mijn humeur, indringer van buitenaf, zorgenmaker van de bovenste plank. Weet je wat? Ik geef je je ruimte terug. Ik doe de deur open en je vliegt er vanzelf uit omdat je niet tegen vrijheid kunt”.
Het agentje zorgt ervoor dat je zacht wordt en alles loslaat.
De vrijheid in één handomdraai ruimbaan geven en laten verdampen en oplossen. Niks mee doen. Oud gezeur.